عنوان
بررسي انطباق تشخيص هاي كلينيكي و هيستوپاتولوژي ضايعات دهان و فك و صورت در بيماران مراجعه كننده به دانشكده دندانپزشكي كردستان در سال هاي 1394 - 1397
نويسنده اصلي
ميرزايي، زانا
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
دندانپزشكي
چكيده
مقدمه و هدف: تشخيص افتراقي صحيح و پي بردن به ماهيت ضايعه در روند درمان مؤثر است و به تشخيص نهايي
ضايعات پاتولوژيك كمك ميكند اين روند خود ميتواند در تشخيص به موقع بيماريها و كاهش عوارضي چون درد،
ناتواني و درمان دارويي نامناسب به بيماران مؤثر باشد، بدين منظور انطباق تشخيصهاي باليني با تشخيص
- هيستوپاتولوژي ضايعات دهاني در بيماران مراجعه كننده به دانشكده دندانپزشكي كردستان طي سالهاي 9313 9317
بررسي شد.
مواد و روشها: اين مطالعه توصيفي تحليلي به صورت گذشته نگر بر روي 939 ضايعه دهاني صورت گرفت، ميزان -
انطباق تشخيص باليني با هيستوپاتولوژي بر اساس سن و جنس، نوع آسيب و محل ضايعه بررسي شد و اطلاعات به
كمك نرم افزار SPSS ويرايش 91 تجزيه و تحليل شد و از آزمون آماري كاپا براي بررسي ميزان انطباق دادهها و از
آزمونهاي كاي دو و فيشر براي بررسي ارتباط دادهها استفاده شد.
نتايج: يافتههاي حاصل از مطالعه نشان داد كه در 1203 درصد موارد بين تشخيص باليني و هيستوپاتولوژي انطباق
وجود داشت، بيشترين درصد انطباق مربوط به آسيبهاي غدد بزاقي ) 922 درصد( و سپس بيماريهاي پالپ و پرياپيكال
1809 درصد( بود و كمترين درصد انطباق هم مربوط به ضايعات استخواني بود، با توجه به تحليلهاي آماري بين جنس (
و سن با ميزان انطباق رابطه معنيداري وجود نداشت.
نتيجه گيري: در اين مطالعه نزديك به 93 درصد پروندهها فاقد تشخيص باليني بودند و در نمونههايي هم كه
تشخيص باليني براي آنها ذكر شده بود در 31 درصد بين تشخيص باليني و هيستوپاتولوژي انطباق وجود نداشت كه
خود ناشي از شناخت ناكافي كلينيسينها از اهميت يافتههاي باليني و راديوگرافي ميباشد كه ميتواند لزوم هرچه بيشتر
برگزاري دورههاي بازآموزي با تاكيد بيشتر بر شناخت بيماريهاي دهان را مطرح كند.
كلمات كليدي: انطباق، تشخيص باليني، تشخيص هيستوپاتولوژي.
شماره ركورد
81300
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
دندانپزشكي
دانشكده
دندانپزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
وريشه راستين، شراره كريمي