بررسي پيامدهاي آسفيكسي نوزادي متولدين سالهاي 1394 تا 1396در بيمارستان بعثت سنندج

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

طب كودكان

مقدمه و هدف: آسفيكسي پره ناتال در اثر قطع جريان تبادل خون و گازهاي تنفسي بين جنين و مادر در دوران بارداري ايجاد مي شود.در سال هاي اخير تعداد نوزادان نارس و عوامل خطر آن افزايش پيدا كرده است. هدف از اين مطالعه بررسي پيامدهاي آسفيكسي نوزادي متولدين سال هاي 1394 تا 1396 در بيمارستان بعثت سنندج بود. مواد و روشها: اين مطالعه به صورت كوهورت گذشته نگر انجام شد. در اين مطالعه تمام پرونده نوزادان متولد شده در سال هاي 1394 تا 1396 كه در پرونده انها علت بستري در هنگام ترخيص اسفيكسي بوده است وارد مطالعه و بررسي شدند. پيامدهاي ايجاد شده شامل عوارض عصبي، تاخير در تكامل و ساير عوارض بعد از دو ماه، 4 ماه، 6 ماه، يكسال، دو سال بر اساس سوابق، مصاحبه، پيگيري تلفني و در موارد ممكن بر اساس معاينه در چك ليست تهيه شده ثبت شد.جهت آناليز از نرم افزار spss استفاده شد.براي اهداف توصيفي از آماره هاي توصيفي مثل ميانگين، انحراف معيار، فراواني و درصد فراواني و براي اهداف تحليلي از آزمون كاي اسكوئر استفاده شد.سطح معني داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: نتايج مطالعه نشان داد ميانگين سن مادر 49/28 سال و ميانگين وزن نوزاد 19/3057 گرم بود.جنسيت 8/54% نوزادان پسر بود.محل زندگي 4/76% مادران در شهر بود.تحصيلات 9/43% از مادران دبيرستان بود.6/16% والدين نسبت خويشاوندي باهم داشتند.براساس نتايج آناليز 2/73% مادران زايمان طبيعي داشتند، 3/36% داراي گروه خوني O بودند.5/25% از مادران سابقه خونريزي، 6/30% سابقه ديابت، 2/10% فشارخون و 9/1% سابقه بيماري تنفسي داشتند.براساس اطلاعات مورد بررسي شده 4/48% مادران يك حاملگي داشتند.6/72% نوزادان نياز به احيا داشتند و همچنين 1/77% داراي ديسترس تنفسي و 2/68% داراي ايكتر بودند.بيشترين مشكل مربوط به وضعيت تكاملي در دو ماهگي مربوط به سفت نگه داشتن سر در هنگام نشستن(1/5%)، در چهار ماهگي وضعيت ثابت سر در حال نشسته(8/10%)، در شش ماهگي عدم نشستن بدون كمك(6/37%)، در دوازده ماهگي حرف زدن در حد چند كلمه(7/35%) و در 24 ماهگي عدم توانايي در جمله بندي چند كلمه (7/12%) بود.در كل بعد از دو سال، 3/1% اختلال شنوايي، 6/0% اختلال بينايي، اختلال رفتاري و اختلال حسي –حركتي، 6/16% اختلال تكلمي، 8/10% اختلال حركتي و 6/7% اختلال تكاملي داشتند. نتيجه گيري:در كودكان مبتلا به آسيفيكسي اختلال تكلمي و حركتي رايج تر بود با توجه به اينكه وابستگي، كاهش آموزش پذيري و فراگيري كودكان را به دنبال دارد و همچنين بار رواني و مالي زيادي به خانواده و جامعه تحميل مي كند.پيشنهاد ميكنيم كه كودكان مبتلا به آسفيكسي را از نظر تكلمي و حركتي از همان ابتدا به طور مرتبط پايش و مانيتورينگ شود تا پيشگيري هاي لازم انجام شود. كلمات كليدي: آسفيكسي نوزادي، پيامد، سنندج

81545

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

كودكان

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

سيروس همت پور