عنوان
بررسي سطح سرمي آنتي تيروييپراكسيد از آنتي بادي و اپر آن بر پاسخ به درمان در بيماران مبتلا به كم كاري تيروييد
نويسنده اصلي
مرتضي پور، زهرا
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: غده تيروئيد به عنوان يكي از مهم ترين غدد درون ريز با ترشح هورمون هاي تيروكسين و تري يدوتيرونين در كنترل و تنظيم رشد وتمايز، متابوليسم و اعمال فيزيولوژيك اغلب بافت هاي بدن نقش مهمي دارد . از ميان اختلالات شناخته شده غده ي تيروئيد ميتوان به كم كاري تيروئيد اشاره كرد كه معمولا با كاهش توليد وترشح هورمون هاي آن غده همراه بوده وناهنجاري هاي مادرزادي تيروئيد يا اختلالات خودايمني مانند تيروئيديت هاشيموتو مي تواند منجر به اختلال نامبرده شود . در بيماري هاي خودايمني تيروئيد، سيستم ايمني بدن عليه بافت فوليكولي غده ويا آنزيم هاي آن آنتي بادي ترشح مي كند. آنزيم پراكسيدازبه عنوان آنزيم كليدي درتركيب هورمون هاي تيروئيدي، واكنش هاي اصلي يدداركردن باقيمانده هاي تيروزيل در گليكو پروتئين تيروگلوبين و جفت شدن منو يدوتيرونين و دي يدوتيرونين را جهت توليد هورمون هاي تيروئيدي كاتاليز مي كند .
ازآنجايي كه اختلالات تيروييدي در استان كردستان نسبتا شايع هستند ، در اين تحقيق بيماراني كه كم كاري تيروييد داشتند و به كلينيك ويژه شهرستان سنندج درسال1398 مراجعه كردند را بررسي كرده و به دنبال يافتن رابطه بين سطح آنتي تيروييد پراكسيداز آنتي بادي و اثر آن بر پاسخ به درمان بوديم .
مواد و روشها: تعداد 70 بيمار مبتلا به كم كاري تيروييد مراجعه كننده به كلينيك تخصصي شهرستان سنندج سال 1398 وارد مطالعه شدند ؛ در ابتدا پيش از درمان بيماران سطوح TSH و T4 و Anti TPO Ab بررسي شد وداده ها برحسب متغيرها ثبت شدند .
بيماران مبتلا به كم كاري تيروئيد پس از مشخص شدن وضعيت پايه آنها از نظر Anti TPO Ab در دو گروه قرار گرفتند: 1-گروه با Anti TPO Ab منفي 2-گروه با Anti TPO Ab مثبت
در روند درمان دو گروه هيچ مداخله اضافه اي انجام نشد و فقط دو گروه تا پايان يك دوره 6 ماهه از نظر پاسخ به درمان پيگيري شدند . در پيگيري بيماران ، علاوه بر معاينه فيزيكي، پروفايل آزمايشگاهي تيروييد ( TSHو free T4 ) مورد بررسي قرار گرفت و مقادير هر كدام از اين اندكس ها براي دو گروه اندازه گيري و ثبت شد. سپس نتايج آزمايشات قبل درمان و بعد آن با هم مقايسه شد و اثر سطح Anti TPO Ab اوليه بر ميزان پاسخ به درمان و مدت زمان لازم جهت دستيابي به پاسخ مناسب درماني و سطح ايده آل تستهاي تيروييدي در بيماران سنجيده شد.
يافته‌ها: براساس نتايج اغلب مبتلايان به كم كاري تيروييد جنسيت موثت و رده سني ميانسال داشتند. تفاوت معني داري در شاخص توده بدني دو گروه با آنتي بادي منفي و مثبت ديده نشد ، سابقه ابتلا به ساير بيماري ها در دو گروه تفاوتي نداشت ،اما سابقه خانوادگي بيماري هاي تيروييدي به طور معني داري در گروه با آنتي تيروييد پراكسيداز آنتي بادي مثبت بيشتر بود .
در گروه با آنتي تيروييد پراكسيداز آنتي بادي مثبت ، روند تغيير تست هاي تيروييدي كندتر وپاسخ به درمان ضعيف تر بود ( با محاسبه آماري معني دار) ؛ به اين صورت كه در دو گروه بعد متناظرسازي و ازبين بردن آثار ساير فاكتورها ، در افرادي با سطح هورمون هاي تيروييدي يكسان اما سطح آنتي تيروييد پراكسيداز آنتي بادي متفاوت وتحت درمان با دوز برابرلوتيروكسين ، در بررسي مجدد بعد از شش ماه، آزمايشات تستهاي تيروييدي درگروه با آنتي بادي مثبت تغييرات كندترداشته كه نشان گر پاسخ ضعيف تربه درمان مي باشد .
نتيجه‌گيري: به نظر مي رسد كه وجود زمينه اتوايميون بيماري باعث پاسخ ضعيف تر به درمان شده و بيماران نياز به دوز بالاتر دارو و مدت درمان طولاني تري دارند .
با توجه به اين مطلب ميتوان اذعان داشت اندازه گيري Anti TPO Ab به عنوان روش مهمي در ارزيابي پيش آگهي بيماران و نيازشان به دوز هاي بيشتر دارو و زمان طولاني تر درمان مفيد مي باشد .
كلمات كليدي: كم كاري تيروييد ، آنتي تيروييدپراكسيداز آنتي بادي ، پاسخ به درمان ، شهرستان سنندج
شماره ركورد
81580
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي عمومي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
بهار موسس غفاري، شهناز غفوري