بررسي فراواني عفونت هاي انگلي روده اي در بيماران مبتلا به كهير از سال 1397 تا نيمه اول سال 1398

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: كهير مزمن (chronic urticaria)از اختلالات آلرژيك شايع است كه حدود 5/0 تا 5 درصد جمعيت جوامع مختلف را تحت تأثير قرارمي دهد . امروزه بيماري هاي آلرژيك از جمله مهمترين چالش هاي بهداشتي در سراسر جهان مي باشند. در دو يا سه دهه اخير ابتلا به بيماري هاي آلرژيك مانند آسم و رينيت آلرژيك افزايش چشمگيري داشته است. برخي از مطالعات ، كهير را به دليل وجود كيست و اشكال تروفوزوئيت ، علامت ثانويه عفونت گوارشي مي دانند ، زيرا ممكن است تحت درمان خاص از بين بروند. از اين رو اين مطالعه جهت ارزايبي ميزان شيوع عفونت هاي انگلي در مدفوع بيماران به كهير مزمن را بررسي كرده ايم. روش بررسي: اين مطالعه توصيفي تحليلي بود. كه كليه بيماران مبتلا به كهير مزمن در 2 سال گذشته مراجعه كننده به مركز آسم و آلرژي كردستان مورد ارزيابي قرار گرفتند. مري و... مسجل مي گرديد. بيماران با تشخيص كهير و عدم مصرف آنتي هيستامين و كورتيكواستروئيد سيستميك در يك هفته گذشته از نظر S/E مورد ارزيابي قرار ميگيرند . مشخصات دموگرافيك بيماران به همراه سطخ IGE و فاكتور هاي CBC مورد ارزيباي قرار ميدهيم. فراواني هر يك از متغيرهاي مورد بررسي محاسبه و نسبت آنها برآورد مي گردد و بر اساس شاخص هاي توصيفي مورد استفاده مثل ميانگين، انحراف معيار، فراواني و فراواني نسبي بيان ميشود. آناليز اطلاعات در اين مطالعه با استفاده از نرم افزار SPSS21 انجام خواهد شد. يافته ها: در اين مطالعه از 401 فرد مورد مطالعه، 99 نفر (7/24%) مذكر و 302 نفر (3/75%) مونث بودند. ميانگن سني بيماران 600/35 با انحراف معيار 3734/15 بود. 7/%17 افراد وجود شواهد انگل در مدفوع داشتند و 3/82% فاقد وجود شواهد انگل در مدفوع بودند. در اين مطالعه شايع ترين انگل ها عبارت بودند از: blastocystis homonis43 مورد (7/10%)، giardia lamblia 12 مورد (3%)، iodamoeba bustchlii 5 مورد (2/1%)، E.coli 3 مورد (7/0%)، entamoeba coli 1 مورد (2/0%)، trichomonas hominis 1 مورد (2/0%) و در 7 (4/1%) مورد نمونه مدفوع حاوي دو يا چند انگل بود. و در 329 (82%) نمونه فاقد انگل بود. در اين مطالعه از 401 نمونه مدفوع در 5 (2/1%) نمونه مدفوع تخم انگل يافت شد و 396 (8/98%) نمونه مدفوع فاقد تخم انگل بود. در اين مطالعه مشاهده شد كه ارتباط معناداري بين سطح Ch50,C4,C3 و شواهد وجود انگل وجود ندارد. ارتباط معناداري بين سطح IgE و شواهد وجود انگل در مدفوع وجود ندارد. ارتباط بين رابطه شاخص هاي CBC و وجود انگل در مدفوع بيماران بررسي شد كه به جز تعداد نوتروفيل و لنفوسيت كه در بين بيماران داراي انگل در مدفوع تعداد كمتري دارند و اين رابطه معنا دار بود ساير متغيير ها رابطه معناداري نداشتند. نتيجه گيري: به نظر مي رسد در ارتباط بين عفونت هاي انگلي و كهير عوامل مختلفي دخالت دارند كه برخي از آن ها عبارتند از فاز عفونت كرمي (حاد و مزمن)، بار انگل، گونه‌هاي آنان و احتمالا وجود ژن هاي مقاوم ميزبان كه نياز به مطالعه بيشتر در جوامع و شرايط مختلف را دارند كه با شناخت اين عوامل مي توان ديدگاههاي درماني مناسب را براي اين بيماران اتخاذ كرد. كليد واژه ها: كهير، كهير مزمن، عفونت انگلي، شاخص هاي خوني

81841

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي عمومي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

رسول نصيري كالمرزي