بررسي رابطه گروه هاي خوني با ديابت بارداري: يك مطالعه مورد-شاهدي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

مقدمه: ديابت يك بيماري چند عاملي است كه در آن عوامل ژنتيكي، عوامل محيطي و ايمني در پاتوژنز آن نقش دارند. ديابت بارداري شايع ترين عارضه پزشكي بارداري مي باشد. ديابت بارداري به عنوان يك بيماري خاموش مي باشد كه ممكن است براي مادر باردار و جنين عواقب بدي به همراه داشته باشد.هدف از انجام اين مطالعه بررسي رابطه گروه هاي خوني با ديابت بارداري مي باشد. مواد و روشها: اين مطالعه به صورت مورد-شاهدي انجام گرفت. در اين مطالعه گروه مورد شامل 211 مادر مبتلا به ديابت بارداري و گروه شاهد 211 مادر باردار غير مبتلا به ديابت بارداري بود. روش نمونه گيري دو مرحله اي بود در مرحله اول از بين 35 پايگاه فعال در مناطق شهري سنندج، 10 پايگاه به تصادف انتخاب شد و در مرحله بعد موارد مبتلا به صورت سرشماري در هر مركز و موارد سالم به صورت در دسترس وارد مطالعه شدند. جهت جمع آوري اطلاعات از چك ليست و پرونده مادران استفاده شد. جهت آناليز از نرم افزار spss 24 و آزمون هاي همبستگي، كاي دو، من- ويتني و رگرسيون لوجستيك استفاده شد. سطح معني داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: ميانگين سني زنان باردار در گروه مورد و در گروه شاهد سال بود. بيشترين گروه خوني در دو گروه مورد و شاهد گروه خوني O بود. در آناليز تك متغيره، سن، BMI، رتبه بارداري، فشارخون و قند خون ناشتا بين دو گروه ارتباط معني دار وجود داشت(p<0.05) اما گروه هاي خوني، Rh، سابقه سقط و ابتلا به ديابت نوع دو بين دوگروه ارتباط معني دار مشاهد نشد(p>0.05). در مدل نهايي رگرسيون سن، فشار خون سيستوليك، قند خون ناشتا و رتبه بارداري با ابتلا به ديابت بارداري رابطه معني دار داشتند(p<0.05). نتيجه‌گيري: در افراد مبتلا به ديابت بارداري گروه خوني O بيشترين فراواني رو داشت اما بين دو گروه مورد و شاهد از نظر گروههاي خوني تفاوت معني دار آماري وجود نداشت. سن، فشار خون سيستوليك، قند خون ناشتا و رتبه بارداري در مد نهايي رگرسيون باقي ماندند. كلمات كليدي: ديابت بارداري، گروهاي خوني، مادران باردار

81854

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي عمومي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

عباس آقايي