• عنوان

    بررسي اثر IFNβ بر بيان فاكتورهاي IL-17، CD80، MCAM، VLA4 و IL-27 در موش‌هاي مبتلا به انسفالوميليت خودايمن(EAE)

  • نويسنده اصلي

    كريمي، رسول

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    ايمني شناسي پزشكي
  • چكيده
    مقدمه: مالتيپل‌اسكلروزيس ‌(MS)‌‌‌‌‌‌ يك بيماري ‌پيچيده مزمن التهابي و از نوع خود ايمن سيستم اعصاب مركزي است. اگرچه علت بيماري هنوز تا حدي نامشخص است، اما دليل بيماري‌زايي آن به خاطر دميليناسيون و متعاقب آن از بين رفتن آكسون‌ها مي‌باشد. مدارك قوي وجود دارند مبني بر اينكه اين بيماري از فعل و انفعالات پيچيده فاكتور‌هاي ژنتيكي و عوامل محيطي نشأت مي¬گيرد. نشان داده شده است كه درمان بيماري به وسيله دارو‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها از همان ابتدا بهترين استراتژي براي كاهش فعاليت بيماري وكند كردن پيشرفت آن است.اينترفرون بتا يكي از پركاربردترين روش درماني در رابطه با بيماري MS است. اين دارو موجب كاهش تعداد حملات و كند شدن پيشرفت ناتواني در فرم عود كننده-فروكش كننده‌‌‌‌‌ (RRMS) مي¬گردد. در واقع اينترفرون بتا باعث كاهش پاسخ ايمني در بيماران مالتيپل‌اسكلروزيس و افزايش سلول‌هاي T‌‌‌ تنظيمي مي‌شود. در اين مطالعه،‌‌ تاثير اينترفرون بتا بر فاكتور‌هايIL-17،CD80 ،MCAM(CD146) ، VLA4 وIL-27‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ مورد بررسي قرار گرفت. روش كار:‌ موش‌هاي C57BL/6 با محدوده‌ي سني 8-6 هفته در سه گروه قرار گرفتند:گروه اول موش‌هاي كه بيماري EAE در آنها القا شده و با اينترفرون بتا درمان شدند؛ گروه دوم موش‌هاي كه در آنها بيماري القا و از فسفات بافر سالين براي درمان استفاده شد و گروه سوم موش‌هاي كنترل سالم بدون دريافت PBS يا اينترفرون بتا. 20 روز پس از درمان با آسان كشي، موش‌ها كشته شده و مغز آنها جدا گرديد وكل بافت مغز به منظور استخراج mRNA مورد استفاده قرار گرفت. پس از ساخت cDNA و طراحي اختصاصي پرايمر براي ژن‌هاي IL-17،CD80 ، MCAM(CD146)،VLA4 و IL-27 ميزان بيان اين ژن‌ها مورد بررسي قرار گرفت. نتايج: در موش‌هاي مبتلا به EAE بيان همه‌ي فاكتورهاي مورد مطالعه نسبت به گروه سالم افزايش معني‌داري پيدا كردند. درمان با اينترفرون‌بتا باعث كاهش معني‌دار بيان IL-17، CD80، MCAM و VLA4 در موشهاي درمان شده نسبت به موشهاي بيمار درمان نشده گرديد، اما با اينكه بيان IL-27 در موشهاي بيمار و درمان شده نسبت به گروه سالم افزايش معني‌داري داشت اما بين دو گروه بيمار، اختلاف معني¬دار نبود. نتيجه‌گيري: اينترفرون‌بتا با كاهش فاكتورهاي التهابي و مهاجرتي لنفوسيت‌هاي T باعث كاهش شدت بيماري و كاهش آسيب به CNS شد. درمان با اين عامل، باعث تعديل سيستم ايمني و ايجاد شرايطي نزديك به شرايط موشهاي سالم گرديد. واژه‌هاي كليدي: EAE، مالتيپل‌اسكلروزيس، IFNβ، IL-17، CD80، MCAM، VLA4
  • شماره ركورد
    81897
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    ايمني شناسي
  • دانشكده
    پزشكي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشکي کردستان
  • استاد راهنما
    عباسعلي اميني ، محمدرضا رحماني